Oudste (Het erfgoed #2)

Zoals ik over het vorige boek al schreef, er zijn mensen die het nodig vinden om het maar 1 ster te geven, omdat het plagiaat zou zijn van Tolkien. Of omdat er teveel draken/elven/dwergen/... in zou zitten. Laat me je dit zeggen. Er kunnen nooit te veel draken voorkomen in een boek. En plagiaat.. tja uiteindelijk lijken de meeste boeken ergens wel op elkaar, of zijn verhaallijnen bijna het zelfde. So be it.

Goed geschreven fantasy, die smaakt naar meer. Zover als ik nu kan zien leidt dit boek niet onder het 'middelste boek'-syndroom (het syndroom dat je vaak ziet bij series, dat het tweede boek minder is dan het eerste of derde), maar blijft het spannend.

Het begin liep wat stroef, maar gaandeweg ging het verhaal weer beter lopen.

Ik vond het grappig dat als je de cover-afbeelding omdraait, je ook weer een 'wezen' ziet. OF dit bewust zo gedaan is weet ik niet, grappig is het wel.

Eragon (Het erfgoed, #1)

Niet te geloven dat de schrijver van dit verhaal nog maar 15 (of 16) was toen hij hier aan begon. Ik heb boeken gelezen van volwassen schrijvers die vele malen minder waren dan deze. Sommige mensen op de Goodreads pagina van dit boek geven af op de schrijver, beweren dat het een plagiaat was van Tolkien's werk. Ik kan daar duidelijk over zijn. Dat was het NIET. Misschien gebeuren er vergelijkbare dingen in beide werken, maar dat heb je al gauw. Ik vraag me ook af of al die mensen het verhaal ook werkelijk hebben gelezen, of gewoon maar wat neer pennen. Verder geloof ik ook dat een veelheid aan mensen het leuk vinden om negatief te zijn over iets wat vele anderen wel leuk vinden.

Ja, natuurlijk zijn er de cliché dingen (elfen, draken, dwergen), maar dat kan je toch ook niet anders verwachten in een fantasy-verhaal.

Paolini is een rechtdoorzee type fantasy-schrijver, met een mooie toekomst voor zich. Laten we hopen dat hij nog vele boeken mag schrijven.