Conducteur intimideert blinde vrouw

Van AT5.nl

Ze was met vriendinnen een verjaardag gaan vieren, vlakbij Artis. Aan de feestmiddag van Esther kwam gisteren abrupt een einde toen ze met tram 14 terug naar huis wilde. Esther is bijna geheel blind en wordt altijd bijgestaan door haar geleidehond River. Maar daar had de conducteur van de tram duidelijk geen boodschap aan, vertelt ze.
‘Ik kwam binnen in een volle tram en wilde op de gehandicaptenstoel gaan zitten, een plek die mijn hond goed kan vinden en waar ze veilig kan liggen. Maar daar stond al een kinderwagen’, vertelt Esther. De eigenaar van de wagen maakte plaats voor haar, zodat haar hond in ieder geval onder de stoel kon liggen. Maar toen er een tweede en een derde kinderwagen mee moesten, werd Esther gevraagd ‘ergens anders te gaan staan’.

Lees verder bij AT5.nl

Bus rijdt blinde Linda (en hulphond) voorbij

De blinde Linda en haar hulphond Easy hebben in de afgelopen anderhalve maand een keer of 5, 6 de bus gemist. Niet doordat zij niet op tijd waren, maar omdat de buschauffeurs van Arriva in Zutphen de halte oversloegen.

“Of er nu één passagier mee wil of honderd, als zo’n halte in de route zit, moet je er stoppen”. Arriva betreurt de gang van zaken.

Lees verder bij de Stentor

Assistentiehond moet welkom zijn in eetzaal

Van site Mensenrechten.nl:

Een hond in de ontbijtzaal van een hotel is misschien een vreemde gewaarwording. Toch zal dit steeds vaker voorkomen. Sinds 2016 geldt in Nederland het VN-Verdrag handicap. Volgens dit verdrag moet niet alleen het gebouw waarin een hotel zit toegankelijk zijn. Ook moet iemand met een assistentiehond gebruik kunnen maken van het ontbijt. Helaas is dit nog niet voor alle ondernemers duidelijk. Zo oordeelde het College voor de Rechten van de Mens dat een hotel een vrouw discrimineerde door haar niet met haar assistentiehond in de ontbijtzaal te laten.

Lees het oordeel en een samenvatting

Dankzij hulphond geen nachtmerries meer

Uit de Montferland Nieuws

Marcel ter Voert uit Didam lijdt aan een chronische posttraumatische stressstoornis (PTSS), voortgekomen uit zijn ervaringen als dienstplichtig militair in Libanon. Na een moeilijke tijd van spanningen, slecht slapen en nachtmerries lijkt er voor hem weer licht aan de horizon te zijn gekomen door de komst van Lorens, een PTSS-hulphond.

Als 18-jarige voor een half jaar uitgezonden worden naar Libanon ging hem niet in de koude kleren zitten. Hij maakte erbarmelijke omstandigheden en levensbedreigingen mee. Eenmaal terug in Nederland probeerde hij zijn leven weer op te pakken en Libanon ver achter zich te laten. Hij trouwde en kreeg een gezin.

(lees verder op de site van Montferlandnieuws.nl)

1 2 3 4 5 13