Hulphonden nog steeds geweigerd

Het mag niet meer, maar toch komt het nog regelmatig voor dat hulphonden geweigerd worden, zoals ook Ester Westrate uit Vlissingen regelmatig mee maakt. Haar hulphond Bobby mag niet mee naar binnen. Dit terwijl sinds een jaar hulphonden niet meer geweigerd mogen worden in openbare gelegenheden.

Bij de Stichting Gebruikers Assistentiehonden kwamen het vorig jaar zo’n 123 meldingen binnen van mensen met een hulphond die werden geweigerd.

Lees verder bij Omroep Zeeland.

Update: 01-07-2017:

Een woordvoerder van het Rotterdamse ziekenhuis laat weten dat er een fout is gemaakt. Volgens haar zijn honden als Bobby ‘natuurlijk welkom’. Het lukt haar echter niet om exact na te gaan wie verantwoordelijk is voor het onterechte verbod.

Niet welkom met Hulphond in Blijdorp

De verbazing bij Cora Vermaas is groot. Onlangs wilde zij met haar kleinzoon en haar hulphond naar Blijdorp, maar ze werden geweigerd.

“Het was een spontane actie om samen naar de diergaarde te gaan”, zegt de Vlaardingse Cora.

“In mijn speciale rolstoel gingen we met z’n drieën op pad. Maar we mochten er niet in, want mijn hulphond mocht niet mee naar binnen. De dieren zouden ervan kunnen schrikken.”

Diergaarde Blijdorp laat weten dat het later met een reactie komt.

Lees verder bij Omroep Rijnmond

Onwetendheid vaak reden toegangsweigering assistentiehond

Mensen die afhankelijk zijn van een hulphond worden nog lang niet overal zomaar toegelaten met hun viervoeter. Dit ondervindt Almeerder Raymond Keuning regelmatig. Hij heeft een buddyhond vanwege een Post Traumatische Stress Stoornis (PTSS) die hij heeft opgelopen door zijn werk bij de Amsterdamse politie. Je ziet niet dat hij iets mankeert, maar toch is hij in grote mate afhankelijk van zijn metgezel.

Zie verder op: Almerevandaag.nl

Onbekendheid leidt tot onbegrip

Onbekendheid maakt geleidehond onbemind

Je kunt aan Raymond Keuning niet zien dat hij is aangewezen op een geleide hond.

Je kunt aan Raymond Keuning niet zien dat hij is aangewezen op een geleidehond. De Almeerder heeft posttraumatische stressstoornis (PTSS) en gaat zonder zijn golden retriever niet de deur uit. Maar de hond is niet overal meteen welkom.

Keuning (47) moet dan ook vaak uitleggen wat hem scheelt en waarom hij een metgezel heeft. “Dat kost me veel energie en die energie heb ik niet”, zegt Keuning.

Afscheid
De PTSS heeft het leven van Keuning drastisch op zijn kop gezet. De aandoening is een gevolg van traumatische ervaringen in zijn werk bij de politie en in het leger.
Het leven met PTSS betekent voor Keuning dat hij weinig prikkels kan verdragen. Daardoor blijft hij het liefst op afstand van andere mensen.

Lees verder bij Omroep Flevoland

1 2 3 7